Cały system punktowy rankingu oraz analiza, dlaczego mistrzostwo nie w każdej lidze jest warte tyle samo.
To projekt hobbystyczny, który zacząłem z przyjacielem Emilem jeszcze na studiach, w latach 2008-2010. Chcieliśmy przeliczyć osiągnięcia piłkarzy, których dobrze wspominamy z lat 90. i 2000., na jeden system punktowy - żeby dało się ich uczciwie porównać i docenić najlepszych. Wtedy robiliśmy to ręcznie w arkuszu, na danych z angielskiej Wikipedii. Ta wersja to odświeżenie tamtego pomysłu: pełne kariery do dziś i współcześni piłkarze.
Punkty sumują się z trzech źródeł: występów, goli (ważonych pozycją) oraz trofeów i nagród indywidualnych.
Do niedawna mistrzostwo dawało 5 punktów niezależnie od ligi. Problem w tym, że zdobyć tytuł z Bayernem w Bundeslidze albo dziś z PSG we Francji jest znacznie łatwiej niż wygrać Premier League. Bayern zdobył 24 z 37 mistrzostw od 1990 roku (11 z rzędu), a Ligue 1 to od 2013 praktycznie monopol PSG. Sztywne 5 punktów zawyżało więc kolekcjonerów łatwych tytułów.
Rozwiązanie: każda liga ma mnożnik siły (waga mistrzostwa ÷ 5), który skaluje mistrzostwo i wszystkie trzy krajowe puchary.
Ale sama konkurencyjność wewnętrzna to nie wszystko. Mnożnik ligi jest wypadkową dwóch rzeczy: łatwości zdobycia mistrzostwa (jak bardzo tytuły rozkładają się na różne kluby, mierzone niżej) oraz obiektywnej siły klubów danej ligi na arenie międzynarodowej (europejskie puchary, Liga Mistrzów). Dlatego Portugalia i Holandia, choć ich tytuły bywają dzielone między kilka klubów, dostają niską wagę - ich mistrzowie rzadko liczą się w europejskich pucharach. I odwrotnie: Hiszpania to wąski duopol Barcelony i Realu, ale zarazem najsilniejsze kluby Europy, więc jej mistrzostwo waży więcej. Anglia stoi wysoko w obu wymiarach naraz, dlatego jest wzorcem.
ENC (efektywna liczba mistrzów) mówi, ilu realnie różnych klubów wygrywa ligę: im wyżej, tym trudniej o tytuł. Górny pasek to cała epoka 1990-2026, dolny to ostatnia dekada (2017-2026). Gdy dolny jest wyraźnie krótszy, liga się zamknęła - najlepszy przykład to Ligue 1, gdzie z otwartej ligi lat 90. zrobił się monopol PSG (5,02 spada do 1,52).
Każdy wiersz to klub, każda kolumna to sezon. Długie jednokolorowe pasy = dominacja jednego klubu (Bayern, Porto). Mozaika = liga otwarta (Anglia). Ukośne pole = tytuł nieprzyznany.
Anglia jako wzorzec (mnożnik 1,0). Wagi łączą rozkład tytułów (ENC), dominację ostatniej dekady i siłę ligi w europejskich pucharach - dlatego Niemcy stoją wyżej niż Holandia mimo niższego ENC.
| Liga | ENC ep./10l | Mnożnik | Mistrzostwo | Puchar kraju | Puchar ligi | Superpuchar |
|---|
Punkty każdego gracza skorygowane mnożnikiem przy jego mistrzostwach i krajowych pucharach. Najbardziej tracą kolekcjonerzy łatwych trofeów Bayernu i PSG. Liczby i miejsca poniżej: stan na wdrożenie mnożnika (22.07.2026).